Thursday, January 1, 2015

शांत झोपेत अचानक्

शांत झोपेत अचानक् जाग आली होती,
सर पावसाची कोसळत होती!
चिंब अंगांगचिंब आसमंत,
चिंब सृष्टी चिंब न्हाली होती,
पाणी वाढताना उमगलेपातळी दारांत आली होती!
शांत झोपेत अचानक् जाग आली होती

घाबरा मी हिला म्हणालो
अगं पाणी घरांत घुसले,
थैमान घालतो पाउसती धावली...
काही आणायालामी ही धावलो,
सापडेना काहि... आता...
मंत्र सूर्य म्हणू...
शांत झोपेत अचानक् जाग आली होती...

धांडोळा मग मंत्रांचा
सपाटा उच्चारवांचाकुठला मंत्रयंत्र कुठले,
शांत स्त्ब्ध अंतरंग सारे ,
पाणी घरात त्यात तरंगे संसार!
हि शोधते काहि.. अजूनहि...
चिडूनरडूनभांडूनथकून...
शांत झोपेत अचानक् जाग आली होती...

स्वप्नच होते सारेतरी पाणी आले होते,
चिंब पावसाने तरी सारे कुठे भिजले होते!
असेच व्हायला नको होते
स्वप्नातल्या पावसाने.. खरे खरेच 
भिजवायला हवे होते!
शांत झोपेत अचानक् जाग आली होती...


हिमांशु डबीर

वेडंच होते ना ते...!

वेडंच होते ना ते...! कि होते प्रेम आपुले!
तो अर्ध-उध्वस्त कट्टा,
तो फेसाळणारा सोडा,
तो मोरपंखढापलेला,
तो सुगंधी एकांततुझ्यापासून चोरलेला!
वेडंच होते ना ते...! कि होते प्रेम आपुले!

वेडंच होते ना ते...! कि होते प्रेम आपुले!
ते बेधुंद वारे,
ते मनसोक्त फिरणे,
ती मौनातली भांडणे,
ते लडिवाळ स्पर्शकधी नकळत तर कधी मुद्दामलेले!
वेडंच होते ना ते...! कि होते प्रेम आपुले!

शब्दांमधून उमलणारी तू आजही 
जुन्या कवितांतूनही  भेटत राहतेस,
मोरपिसांतून झळाळणारी तू आजही
कृष्ण-सावळ्या मेघांतूही पाझरत राहतेस!
मनगाभा-यात दरवळणारी तू आजही
सोनचाफ्यातून उमलत राहतेस!
वेडंच होते ना ते...! कि होते प्रेम आपुले!

वेडंच होते ना ते...! कि होते प्रेम आपुले!



हिमांशु डबीर

Monday, December 29, 2014

मला काहीच कसे स्मरत नाही!

आठवतो का तुला,
तो अर्ध-उध्वस्त कट्टा,
तो फेसाळणारा सोडा,
तो मोरपंखढापलेला,
तो सुगंधी एकांततुझ्यापासून चोरलेला!
मला काहीच कसे स्मरत नाही!

आठवते का तुला,
ते बेधुंद वारे,
ते मनसोक्त फिरणे,
ती मौनातली भांडणे,
ते लडिवाळ स्पर्शकधी नकळत तर कधी मुद्दामलेले!
मला काहीच कसे स्मरत नाही!

शब्दांमधून उमलणारी तू आज 
जुन्या कवितांतूनही  भेटत नाहि,
मोरपिसांतून झळाळणारी तू आज 
कृष्ण-सावळ्या मेघांतूही पाझरत नाहि!
मनगाभा-यात दरवळणारी तू आज
मनाच्या जळमटातही का सापडत नाहि!
मला काहीच कसे स्मरत नाही!

हिमांशु डबीर


Wednesday, October 1, 2014

आव्हान

फुटलो तरी शकलातून आहे उरलो,
आयुष्याला देत आव्हान..
"चाल तुझी चाल" म्हणालो!

हिमांशु डबीर

Thursday, September 25, 2014

संवाद विरोधी


संवाद विरोधी
आयुष्य आले सामोरी
म्हणे चल खेळ खेळू मिळूनी
हसलो, म्हणलो त्यासी
देह माझा, गती तुझी!
भोग माझा, पुण्याई तुझी!
जायचेच ना सर्वांना इथूनि
तरी मी अता "श्री गणेशा" करी!
धर्मा पातला दारी,
म्हणे "पाशातून तुला मुक्त करी"
बोलालो तुझा संवाद विरोधी,
श्वास माझा, उधारी तुझी,
मोह माझा, माया तुझी,
द्यावया मुक्ती तरी
का "पाश"च तु योजिशी!
देव आला संमुखी
म्हणे बोल काय देऊ तुसी
नमिता झालो बोलून सत्त्वरी
" त्र्यंबकं यजामहे 
सुगंधिम् पुष्टिवर्धनम्! …”
 
 
हिमांशु डबीर
२५-सप्टेंबर-२०१४ 

Monday, September 22, 2014

कोण म्हणते…


कोण म्हणते

 

कोण म्हणते, गेलात तुम्ही?

वाडीच्या घाटांवर आजही, "बोट" माझे कोण धरतो आहे!

 

कोण म्हणते, गेलात तुम्ही?

अंबेच्या मंदिरातून आजही, "सांग गणेशाला" कोण मला सांगतो आहे!

 

कोण म्हणते, गेलात तुम्ही?

समुद्रकिनारी आजही, शिळ "वाऱ्याची" कोण मला शिकवीत आहे!

 

कोण म्हणते, गेलात तुम्ही?

गड-किल्ल्यांना बिलगून आजही, इतिहास कोण मला "ऐकवित" आहे!

 

कोण म्हणते, गेलात तुम्ही?

कृष्णेच्या लाटांवर आजही, "ॐ" ध्वनी निनादतो आहे!

 

कोण म्हणते, गेलात तुम्ही?

औदुंबराशी आजही, "सप्ताह" कुणाचा घडतो आहे!

 

कोण म्हणते, गेलात तुम्ही?

"तुळापुर" संगमात डोकावता मी आजही, "प्रतिबिंब" तुमचे दिसते आहे!

 

हिमांशु डबीर

२२-सप्टेंबर-२०१४

Wednesday, September 10, 2014

लहान लहान

लहान लहान

छोटे छोटे हात पसरता,
पायाभोवती वेढा घालता,
अडखळे मन हळवे होता,
नेत्री दाटे प्रेम-झरा!

बोल-बोबडे अर्थ लावता,
सुरावटींची नक्षी फुलता,
स्फुरत जाते नवीच भाषा,
हृदयी उमले आनंद-मळा!

निरागस डोळे भाव-विभोरता,
विलसे हास्य केवळ बघता,
छोटुश्या मिठीचा अवीट विळखा,
गळून पडे अभिमान-फुकाचा!

खाणा-खुणांचा खेळ खेळता,
अगम्य भाषा अथक बोलता,
नेत्र लाकाकीती साद घालता,
उलगडत जाई पदर नात्याचा!

धावत येउन निरागस बिलगता,
अत्योल्हासाने अफाट खिदळता,
विसरून जावी अवघी व्यथा,
अर्थ उमगे नव्या जिण्याचा!

हिमांशु डबीर
२८-जुलै-२०१४

हि कविता फेसबुकवर वाचनात आलेल्या एका कवितेवर आधारित आहे! कवीचे नाव आठवत नाही! पण त्यानेही लहान मुलांच्या भाव-विश्वाचे फार सुरेख वर्णन केले होते त्याच्या कवितेते.. त्या कवितेने मला माझ्या भाच्चीला पाहून तिच्यावर हि कविता करायला प्रवृत्त केले! त्या कवीचे मी मनापासून आभार मानतो!